Σε αυτή τη συνέντευξη φιλοξενούμε την σχεδιάστρια Οπτικής & Ψηφιακής Επικοινωνίας, Ματίνα Β. Βαταβάλη
“Η μητέρα μου Αγγελική, κόρη του Κωνσταντίνου Πασχίδη, κατάγεται από το Δεσποτικό, ο πατέρας μου, Βασίλειος Βαταβάλης, από την Αετόπετρα, οπότε ο τόπος αυτός αποτελεί μέρος της οικογενειακής μου ταυτότητας. Μεγάλωσα ακούγοντας ιστορίες, ονόματα και μνήμες που συνδέονται με αυτόν τον τόπο κι έτσι διατηρώ μια ιδιαίτερη, ήσυχη σχέση μαζί του, ακόμη κι αν η καθημερινότητά μου βρίσκεται αλλού.”
Έθιμα του λαού μας για τις Άγιες ημέρες του ΠΑΣΧΑ.
Λαμπρή ονόμασε ο λαός μας το Πάσχα και αυτή εγκωμιάζουν οι εκκλησιαστικοί μας ύμνοι.
Ήδη από τα τέλη του περασμένου αιώνα λειτουργούν στο λεκανοπέδιο αρκετοί φούρνοι. Έτσι έβρισκαν αποκούμπι οι νέοι που έφευγαν από το χωριό για αναζήτηση καλύτερης τύχης.
Όμορφες εικόνες να βλέπεις τους θεριστάδες με το δρεπάνι στο χέρι να χεριάζουν τα στάχυα να τα κόβουν και να τα κάμουν χειρόβολα.
Ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής, ο γάμος, η ένωση δυο νέων με σκοπό την αρμονική συμβίωση και την απαρχή δημιουργίας νέας ζωής.
Με διονυσιακό τρόπο και ένα ιδιαίτερο τοπικό χρώμα γιορτάζονταν οι Απόκριες στο χωριό. Τις μέρες αυτές αρκετοί νέοι και νέες ντύνονταν «μασκαράδες».
Κύρια ασχολία των κατοίκων η κτηνοτροφία. Το κρέας, το γάλα, το μαλλί και τα παράγωγά τους κάλυπταν βασικές ανάγκες διατροφής και ένδυσης. Το βουνό και τα δάση του πρόσφεραν ιδανικές συνθήκες εκτροφής ζώων.
Στην εκκλησία που γιόρταζε από νωρίς κατέφθαναν οι προσκυνητές με τις λαμπάδες, τις λειτουργιές, τα φαγητά, το κρασί και το τσίπουρο.